Interview: Ontwerpduo

Een jaar zonder Milaan
In de designwereld is een jaar zonder Salone del Mobile een jaar als geen ander. EH&I praat met beroemde ontwerpers uit binnen- en buitenland over de editie van 2020, die nooit heeft plaatsgevonden. Over het nieuws dat ze in Milaan zouden tonen, creativiteit tijdens de lockdown en hun – uitgesproken – visie op de toekomst. 
Aflevering 4: Ontwerpduo

Zij is de dromer, hij de mathematicus. Tineke Beunders en Nathan Wierink vormen samen studio Ontwerpduo. Hun ontwerpen vonden onderdak bij Pode, Serax, &Tradition en Vij5. Met Aptum maken ze sinds dit jaar verlichtingsconcepten. 

‘Het stemt tot nadenken. Over hoeveel spullen we nodig hebben, over waar, waarvan en door wie het gemaakt is’
– Tineke Beunders

Wanneer was jullie debuut in Milaan?
‘We waren zo bleu, en hadden geen idee hoe we het moesten aanpakken. Daarom besloten we in 2008 samen met een groep jonge Nederlandse ontwerpers een grote ruimte te huren. Er was geen overlap in visie of werk, wat we deelden was het gebrek aan budget en het gevoel dat we in Milaan wilden staan. Ter plekke hebben we de presentatie bedacht, zonder vooraf bedacht plan; dat was ook wel weer grappig. We werden een hechte groep en hielpen elkaar met van alles: contacten uitwisselen, hoe spreek je iemand aan? Nathan studeerde nog, dus ik ging namens Ontwerpduo met de Knikkertafel naar Milaan. Het leverde ons meteen veel op, van bekendheid tot nieuwe presentatiemogelijkheden. Vooral onze kleine ontwerpen, zoals kandelaarkaars Tallow, verkochten goed. Binnen twee jaar tijd hadden we 250 verkooppunten wereldwijd. Milaan legde de basis onder onze studio.’ 

Wat stond op stapel voor dit jaar?
‘Andere jaren kozen we ervoor om het enorme Milaanbudget te spreiden over een paar kleinere beurzen. Soms was het ook te druk om aan Milaan te denken, het leven ging ondertussen gewoon door; we kregen kinderen en verhuisden een paar keer. Ons nieuwe verlichtingsmerk Aptum was de reden om dit jaar weer voor Milaan te kiezen. Met Aptum verkopen we lichtconcepten en installeren ze op maat bij klanten, een duurzaam concept. Begin januari was ik in Milaan, op zoek naar locaties om te presenteren. Toen was er nog niks aan de hand. De installatie Floating Falling bestond ook nog niet. Ik was heerlijk op mezelf in de stad, bezocht tentoonstellingen van lichtkunstenaars, musea en dwaalde wat rond. De ideale omstandigheden om ook wat te tekenen en die schetsen stuurde ik allemaal door aan Nathan. Eentje sprong eruit, dat was de tekening van de installatie met rechthoeken. Dat werk presenteerden we in februari bij Object in Rotterdam en viel ook bij Rossana Orlandi in de smaak. We kregen een plekje in haar gewilde galerie, en op het dakterras van conceptstore Tenoha.’

Toen werd de beurs uitgesteld, en daarna helemaal afgelast. Maar dat geldt niet voor jullie werk. Lukt het alle plannen om te gooien?
‘We wilden Aptum graag groots lanceren, daarvoor was Milaan de uitgelezen plek. Na al die weken in de werkplaats keken we er ook naar uit om feedback te krijgen en gesprekken te voeren met bezoekers en klanten. Maar de situatie in Milaan, en daarna wereldwijd, werd steeds ernstiger. De betekenis van Floating Falling werd frappant genoeg steeds relevanter. Het is een vormgegeven persoonlijke ervaring: dat wanneer je grip verliest op een situatie, het zorgvuldig opgebouwde stramien van gedachten, handelingen en voorkeuren uit elkaar valt. In de compositie van licht komen de onderdelen los uit de structuur. Ze veranderen van kleur, omvang en richting. Het lijkt niet de bedoeling maar tegelijkertijd wordt het geheel rijker en mooier dan dat het ooit was. Er ontstaan nieuwe inzichten, innovatieve ideeën en frisse blikken. Ik zie het werk als een metafoor voor deze crisis. Want wat op kleine schaal gebeurt, is ook op wereldschaal herkenbaar. Dat stemt tot nadenken. Over hoeveel spullen we nodig hebben, over waar, waarvan en door wie het gemaakt is, hoe we ze transporteren en hoelang we ze gebruiken. Het is fijn dat nu veel grotere groepen mensen met dit vraagstuk aan de slag gaan. Noodgedwongen. Het kan niet anders meer, en dat zie ik als een voordeel van deze nare situatie.’

1 Lichtinstallatie Floating Falling voor Aptum zou voor het eerst te zien zijn bij Rossana Orlandi in Milaan. 2 Met Knikkertafel debuteerde Ontwerpduo in 2008 in Milaan.

Tekst Renske Schriemer